Την εκτίμηση ότι αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα και δεν γίνουν σαρωτικοί έλεγχοι στην αγορά του ελαιολάδου θα φθάσουμε σε λίγα χρόνια να μην συμφέρει πλέον η καλλιέργεια της ελιάς και να χάσει την εξαιρετική ποιότητά του το ελαιόλαδο της Κρήτης έκανε μιλώντας στο «ν.Κ.» ο Χανιώτης πρόεδρος της ΓΕΣΑΣΕ Γιώργος Γωνιωτάκης.

Με αφορμή τη μεγάλη ψαλίδα, που παρατηρείται ανάμεσα στις τιμές παραγωγού του προϊόντος, που παραμένουν καθηλωμένες στα 2,20 ευρώ το κιλό, εδώ και αρκετούς μήνες, και στις τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές την αξία του λαδιού στα ράφια των σούπερ μάρκετ (5,50-6 ευρώ το λίτρο) ρωτήσαμε το έμπειρο συνδικαλιστικό στέλεχος να μας πει την άποψή του για το τι πρέπει να γίνει, προκειμένου να υπάρξει εξυγίανση της αγοράς ελαιολάδου, που τώρα αποτελεί ξέφραγο αμπέλι, χωρίς ελεγκτικούς μηχανισμούς, στήριξη και κατεύθυνση.

Άποψη του ίδιου είναι ότι στην εξ αιτίας της έλλειψης ελέγχων στην αγορά ορισμένοι καρπώνονται πολύ μεγάλα ποσά και ασυδοτούν στη διαδικασία της διακίνησης του προϊόντος. Αποτέλεσμα τα σούπερ - μάρκετ, που είναι οι τελικοί αποδέκτες να πουλάνε το λάδι αυξημένο έως και 40% πάνω απ' την πραγματική του αξία.

Ο κ. Γωνιωτάκης υποστήριξε ότι «δυστυχώς τα φαινόμενα στην αγορά του ελαιολάδου, που έχουν ξεκινήσει στις αρχές του 2008 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα, εξακολουθούν να υπάρχουν. Μιλάμε για μία αγορά - μπάχαλο, όπου κανείς δεν έχει φροντίσει να προστατεύσει, τόσο τον παραγωγό, όσο και τον καταναλωτή. Αν δούμε τις συνολικές παραγωγές ελαιολάδου στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, θα διαπιστώσουμε ότι ήταν μειωμένες για διάφορους λόγους. Επίσης βλέπουμε τις εμπορικές τιμές του ελαιολάδου στον παραγωγό, από 3 ευρώ που ήταν μέχρι το τέλος του 2007, να κατρακυλούν στα 2 ευρώ.

Αλλά οι τιμές για τον καταναλωτή το ίδιο διάστημα παραμένουν οι ίδιες.

Από την άλλη υπάρχουν και φαινόμενα ελληνοποιήσεων και δυστυχώς ο έλεγχος απουσιάζει παντελώς από την αγορά». Για το θέμα των ελέγχων ο ίδιος υπογράμμισε ότι «επανειλημμένα έχουμε ζητήσει απ' όλους τους εμπλεκόμενους φορείς στο θέμα των ελέγχων να υπάρξουν σαρωτικοί έλεγχοι, από το χωράφι μέχρι το ράφι. Και το λέμε αυτό διότι πιστεύουμε ότι αν γίνουν τέτοιοι έλεγχοι στην αγορά ελαιολάδου οι υπηρεσίες ελέγχου θα βγάλουν «λαυράκια». Μ' αυτό τον τρόπο θα προσφέρουμε προστασία και στον παραγωγό και στον καταναλωτή. Εάν δεν ληφθούν μέτρα στο κομμάτι που λέγεται αγορά το ελαιόλαδο θα «βυθιστεί» στην αφάνεια και το ίδιο θα συμβεί και με τους παραγωγούς. Θα είναι μία καλλιέργεια, που δεν θα συμφέρει πλέον, και φοβάμαι ότι δεν θα χάσουμε μόνο την ποιότητα, αλλά και την ποσότητα, η οποία απ' τη στιγμή που δεν θα υπάρχει εισόδημα για τον παραγωγό, θα σταματήσει και η καλλιέργεια της ελιάς».

Σύμφωνα με τον κ. Γωνιωτάκη, «δεν είναι μόνο θέμα μεσαζόντων, αλλά όλου του κυκλώματος, που ασχολείται με την εμπορία του ελαιολάδου. Όταν λέμε λοιπόν σαρωτικοί έλεγχοι, θα πρέπει να ελεγχθούν οι αποθήκες και όλες οι εμπορικές επιχειρήσεις. Θα πρέπει κατ' αρχάς να υπάρχει ένα ισοζύγιο αποθήκης και όλα τα παραστατικά στοιχεία. Επίσης οι ελεγκτές θα πρέπει να πάρουν δείγματα και ν' αναλύσουν το λάδι, που υπάρχει στις αποθήκες, για να διαπιστωθούν αν τα λάδια είναι ποιοτικά ή όχι».

Μ.Π.