Γράφει ο Ναπολέων Σαραντίδης

« Η περσινή ελαιοκομική περίοδος είχε πολλά προβλήματα. Υπήρξαν πολλοί παράγοντες που επηρέασαν την παραγωγή, που βασικά ήταν μειωμένη» είπε ο κ.Μετζιδάκης , διευκρινίζοντας πως «αυτό οφειλόταν κατ΄αρχήν, στο ότι στην περίοδο της ανθοφορίας υπήρχαν όχι και οι πιο κατάλληλες συνθήκες από απόψεως θερμοκρασίας και βροχής, με αποτέλεσμα σε ορισμένες περιοχές να μην έχουμε και την καλύτερη καρπόδεση. Παράλληλα όμως υπήρχαν και προβλήματα από την καλλιεργητική πρακτική, που δεν ήταν, επίσης η καλύτερη, δηλαδή έλεγχος ζιζανίων, λίπανση κλπ. Έτσι σε πολλές περιοχές δεν είχαμε κανονική καρπόδεση και ιδιαίτερα στην ζώνη της τσουνάτης. Στην συνέχεια υπήρξαν προβλήματα με τον έλεγχο της δακοπροσβολής. Απ'ότι φάνηκε υπήρχε αρκετό πρόβλημα σε πολλές περιοχές, δεν είχαμε καύσωνες τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, με αποτέλεσμα να μην μηδενιστούν οι δάκοι και έτσι μπήκαμε στο Φθινόπωρο με υψηλές καρποπτώσεις και δακοπροσβολή...»

Και ενώ το Φθινόπωρο αποτελεί καίριο σημείο για την εξέλιξη του ελαιοκάρπου, οι καιρικές συνθήκες που επικράτησαν έδωσαν την χαριστική βολή στην ελαιοπαραγωγή. « Το Φθινόπωρο, δεν ήταν το κανονικό που γνωρίζουμε» τόνισε ο ερευνητής του ΙΥΦΕ καθώς « υπήρξαν συνθήκες που δημιούργησαν στρες στα ελαιόδεντρα καθώς στην ορεινή ιδιαίτερα ζώνη, είχαμε και χαμηλές και υψηλές θερμοκρασίες που είχαν σαν αποτέλεσμα την αυξημένη καρπόπτωση και παράλληλα βοήθησαν να αυξηθούν οι δάκοι να  έχουμε υψηλές δακοπροσβολές...»

Το συνολικό αποτέλεσμα από όλους αυτούς τους παράγοντες ήταν να ζημιωθούν οι παραγωγοί και από την ποσότητα και από την ποιότητα του παραγόμενου ελαιολάδου. Εάν σε όλα αυτά προστεθούν οι χαμηλές τιμές στο ελαιόλαδο οι οποίες ειδικά στην αρχή της περιόδου μόλις που έφταναν στα δύο ευρώ, σε συνδυασμό με το κόστος των εργατικών κ.α. καλλιεργητικών εξόδων, το αποτέλεσμα είναι πως αρκετοί παραγωγοί προτίμησαν να αφήσουν τους ελαιώνες τους στο έλεος του Θεού.

Συμπερασματικά ο κ.Μετζιδάκης επισημαίνει πως «ήταν πολλοί οι παράγοντες που είχαν την ευθύνη , πρώτον, για να μην έχουμε την παραγωγή την αναμενόμενη για την περιοχή μας, δεύτερον για να μην είναι η ποιότητα η αναμενόμενη και τρίτον , τα δένδρα, πρέπει να παραδεχτούμε, από την χαμηλή τιμή του λαδιού και από την υψηλή τιμή των λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων , οι παραγωγοί σε μεγάλο ποσοστό δεν κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν. Γιατί γράφοντας τα έσοδα - έξοδα, βλέπουν ότι μπαίνουν μέσα και δεν έχουν κέρδος. Αυτό έχει σαν συνέπεια να έχουμε σοβαρά προβλήματα στην ελαιοκαλλιέργεια και πιστεύω ότι πρέπει να το δούμε πολύ σοβαρά και να ληφθούν κάποια μέτρα. Θα έλεγα να ακολουθηθεί μια πολιτική ώστε να στηριχθεί ο παραγωγός γιατί θα αντιμετωπίσουμε σοβαρότερα προβλήματα καθώς όσο τα δέντρα εγκαταλείπονται , χρειάζεται χρόνος για να επανέλθουν..»

Παραγωγή - τιμές

Στο μεταξύ στην τιμή των 2,20 ευρώ το κιλό, για την ποιότητα μέχρι τρεις γραμμές, αγοράζει το ελαιόλαδο η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ηρακλείου, όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος της οργάνωσης, Μανόλης Γαβαλάς, όμως συνεχίζονται πιέσεις στην αγορά για μείωση της τιμής του προϊόντος. Ήδη άλλες συνεταιριστικές και ιδιωτικές επιχειρήσεις αγοράζουν το ελαιόλαδο σε τιμές που κυμαίνονται από 1,75 έως 2 ευρώ το κιλό. Επίσης η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Μεσσηνίας αγοράζει ελαιόλαδο από συνεταιρισμούς του νομού στα 2,15 ευρώ το κιλό, ενώ από παραγωγούς και άλλους ιδιώτες (όπως ελαιοτριβείς) η Ένωση αγοράζει στα 2,10 ευρώ. 

Σε ότι αφορά στην παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου κατά την τρέχουσα ελαιοκομική περίοδο 2009 - 2010 και σύμφωνα με τις νεώτερες εκτιμήσεις του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου (IOOC), αυτή αναμένεται να είναι αυξημένη κατά 8%.

Το IOOC προβλέπει ότι η συνολική παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου θα φθάσει στα 2.881.500 τόνους, έναντι 2.665.700 τόνων την προηγούμενη ελαιοκομική περίοδο 2008 - 2009 και 2.713.000 τόνοι την ελαιοκομική περίοδο 2007 - 2008.

Όσον αφορά στην παγκόσμια κατανάλωση του προϊόντος, το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου εκτιμά ότι αυτή θα παραμείνει κατά την τρέχουσα ελαιοκομική περίοδο στάσιμη, στα επίπεδα της προηγούμενης, ενώ πέρυσι είχε παρουσιάσει άνοδο κατά 3%, σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.

Η αύξηση της παραγωγής, σε συνδυασμό με τη στασιμότητα της κατανάλωσης, οδηγούν το ΙΟΟC στο συμπέρασμα ότι τα διεθνή αποθέματα ελαιολάδου στο τέλος της ελαιοκομικής περιόδου θα είναι αυξημένα κατά 1%, σε σύγκριση με τα αποθέματα στο τέλος της ελαιοκομικής περιόδου 2008 - 2009, τα οποία ήταν μειωμένα κατά 21%, σε σχέση με τα αποθέματα της προ-προηγούμενης περιόδου.  Εάν επαληθευτούν αυτές οι εκτιμήσεις του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου, τότε θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο πως θα ασκηθούν μεγάλες πιέσεις για περαιτέρω μείωση των τιμών στους παραγωγούς , οι οποίοι σε ότι αφορά στην Κρήτη θα βρεθούν σε ακόμη χειρότερη μοίρα, καθώς η παραγωγή φέτος είναι μειωμένη.